Profilaktyka

Badanie znamion skórnych: dlaczego regularna kontrola może uratować życie?

10 lis

Nowotwory skóry należą do najczęstszych chorób nowotworowych, ale wykryte we wczesnym stadium dają niemal 100% szans na całkowite wyleczenie.

Badanie znamion skórnych: dlaczego regularna kontrola może uratować życie?

Nowotwory skóry należą do najczęściej diagnozowanych chorób nowotworowych. W Polsce każdego roku rozpoznaje się ponad 4 000 nowych przypadków czerniaka (melanoma) oraz około 50 000 przypadków nieczerniakowych nowotworów skóry, takich jak rak podstawnokomórkowy (BCC) i rak kolczystokomórkowy (SCC). Kluczem do pełnego wyleczenia jest czas reakcji – czerniak wykryty we wczesnym stadium charakteryzuje się wskaźnikiem wyleczalności sięgającym ponad 95–97%. Podstawowym narzędziem profilaktyki jest bezbolesne badanie znamion u specjalisty.


1. Kiedy znamię powinno niepokoić? Zasada ABCDE i Objaw "Brzydkiego Kaczątka"


Regularne samobadanie skóry pozwala wcześnie zauważyć niepokojące sygnały. W codziennej obserwacji warto kierować się międzynarodową zasadą ABCDE:


* A (Asymmetry – Asymetria): Znamię ma nieregularny kształt, a jego jedna połowa nie odpowiada drugiej.

* B (Border – Brzegi): Krawędzie zmiany są poszarpane, karbowane lub rozmyte.

* C (Color – Kolor): Barwa jest niejednolita – zmiana posiada odcienie brązu, czerni, czerwieni, bieli lub niebieskiego.

* D (Diameter / Dynamics – Średnica / Dynamika): Średnica znamienia przekracza 5–6 mm lub zmiana szybko rośnie.

* E (Evolution – Ewolucja): Znamię zmienia się w czasie – modyfikacji ulega jego rozmiar, kolor, kształt, bądź pojawia się świąd, krwawienie lub łuszczenie.


Równie ważny jest objaw "brzydkiego kaczątka". Polega on na wyłapaniu znamienia, które wyraźnie różni się od pozostałych pieprzyków na ciele (np. jest znacznie ciemniejsze, większe lub ma inny kształt). Każda taka zmiana wymaga konsultacji dermatologicznej.


2. Dermatoskopia a wideodermatoskopia cyfrowa – czym się różnią?


W gabinecie medycznym stosuje się dwie podstawowe metody diagnostyki znamion:


1. Dermatoskopia klasyczna (ręczna): Lekarz bada skórę za pomocą przenośnego urządzenia optycznego z wbudowanym światłem (polaryzacyjnym lub immersyjnym), które daje 10-krotne powiększenie. Badanie trwa 15–20 minut i pozwala ocenić głębsze struktury naskórka oraz granicy skórno-naskórkowej.

2. Wideodermatoskopia cyfrowa: Nowoczesne badanie wykorzystujące kamerę HD połączoną z systemem komputerowym. Umożliwia powiększenie obrazu od 20-krotnego do nawet 100-krotnego oraz stworzenie tzw. mapy całego ciała (body mapping). Dzięki archiwizacji cyfrowej oprogramowanie pozwala na precyzyjne porównanie znamion przy kolejnych wizytach i natychmiastowe wykrycie nowych lub zmieniających się struktur. Badanie trwa zazwyczaj 30–45 minut.


3. Jak Często badać znamiona i kto jest w grupie ryzyka?


Częstotliwość wizyt kontrolnych zależy od indywidualnego profilu ryzyka pacjenta:


* Osoby bez czynników ryzyka (poniżej 20 znamion): Badanie dermatoskopowe raz w roku.

* Pacjenci z jasną karnacją (fototyp I/II) lub 20–50 znamionami: Kontrola profilaktyczna co 12 miesięcy.

* Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka (powyżej 50 znamion, znamiona atypowe): Badanie dermatoskopowe co 6 miesięcy połączone z comiesięcznym samobadaniem skóry.

* Pacjenci z grupy bardzo wysokiego ryzyka (wywiad rodzinny lub przebyty czerniak): Kontrola wideodermatoskopowa co 3–6 miesięcy.


4. Jak przygotować się do wizyty i co dzieje się po wykryciu zmiany atypowej?


Badanie dermatoskopowe jest całkowicie bezbolesne i bezinwazyjne. Przed wizytą nie należy nakładać makijażu (jeśli oceniane będą znamiona na twarzy) ani lakieru do paznokci (gdy sprawdzana jest płytka paznokciowa). Lekarz ogląda skórę całego ciała, w tym skórę głowy, stopy oraz przestrzenie międzypalcowe.


W przypadku wykrycia niepokojącej zmiany bezwzględnie przeciwwskazane jest jej usuwanie metodami niszczącymi (np. laserem lub kriochirurgią), ponieważ uniemożliwia to ocenę tkanki pod mikroskopem. Zmianę podejrzenia nowotworowego wycina się chirurgicznie w całości z marginesem 1–3 mm tkanek zdrowych i przekazuje do badania histopatologicznego, które daje ostateczną diagnozę.


Bibliografia i Piśmiennictwo

  1. Argenziano G., Fabbrocini G., Carli P., et al. (2001). Epiluminescence microscopy for the diagnosis of doubtful melanocytic skin lesions. Comparison of the ABCD rule of dermatoscopy, a new 7-point checklist, and the pattern analysis method. Arch Dermatol, 134(12): 1563-1570.
  2. Pehamberger H., Steiner A., Wolff K. (1987). In vivo epiluminescence microscopy of pigmented skin lesions. I. Pattern analysis of pigmented skin lesions. J Am Acad Dermatol, 17(4): 571-583.
  3. Rutkowski P., Wysocki P.J., Nasierowska-Guttmejer A., et al. (2024). Wytyczne postępowania diagnostyczno-terapeutycznego u chorych na czerniaki. Akademia Czerniaka, Polskie Towarzystwo Chirurgii Onkologicznej oraz Polskie Towarzystwo Dermatologiczne.
  4. European Society for Medical Oncology (ESMO) Clinical Practice Guidelines (2024). Cutaneous melanoma: ESMO Clinical Practice Guidelines for diagnosis, treatment and follow-up. Ann Oncol, 35(2): 140-155.
  5. Polskie Towarzystwo Dermatologiczne (PTD) (2023). Zalecenia diagnostyczno-terapeutyczne Sekcji Dermatologicznej i Sekcji Onkologicznej PTD dotyczące nowotworów skóry. Przegl Dermatol, 110(3): 215-230.
  6. Centrum Badania Znamion Twoje Znamiona (2026). Materiały edukacyjne i opracowania medyczne dotyczące dermatoskopii, wideodermatoskopii i profilaktyki czerniaka. Portal Edukacyjny Twoje Znamiona.


Sprawdź naszą ofertę i skorzystaj

Oferujemy kompleksowe usługi medyczne, które poprawiają zdrowie i samopoczucie. Sprawdź naszą ofertę i skorzystaj z naszych rozwiązań.

Kontakt
Kontakt

Skontaktuj się z nami